Αναγνωρίζοντας τα προβλήματα της επικοινωνίας.
Για να επικοινωνήσει κανείς αληθινά, πρέπει να είναι ανοιχτός στην πραγματικότητα του άλλου κρατώντας μια μικρή απόσταση από τον εαυτό του. Αν μια γυναίκα βάλει τα κλάματα ή εκφράζει την απογοήτευσή της κάθε φορά που ο σύντροφός της ανοίγει το στόμα του για να μιλήσει για τα συναισθήματά του, εκείνος θα καταλήξει να μην επικοινωνεί πια μαζί της. Θα καταλαμβάνεται από ένα συναίσθημα ασφυξίας, αντίδρασης και ανικανότητας. Θα νιώθει εγκλωβισμένος. Από τη μια εκείνη τον καλεί να εκφραστεί λέγοντας ότι υποφέρει από τη σιωπή του, αλλά από την άλλη, μόλις εκείνος ανοίξει το στόμα του, εκείνη παίρνει το λόγο για να μιλήσει για την ίδια ή για να τον αντικρούσει. Εφαρμόζοντας αυτό το είδος επικοινωνίας μια γυναίκα υφαίνει μόνη της την προσωπική της δυστυχία και εκείνην του συντρόφου της. Σε τέτοιες περιπτώσεις έχουμε μερικές φορές την εντύπωση ότι γι’αυτήν τη γυναίκα το να επικοινωνεί σημαίνει, πάνω και πριν απ’όλα, να μάθει από το στόμα του συντρόφου της τι σκέφτεται για εκείνην.
Όταν μια γυναίκα τοποθετείται κατ’ αυτό τον τρόπο στο επίκεντρο της ζωής του άντρα, η συμπεριφορά της εκφράζει μια ναρκισσιστική πληγή, που μπορεί να εμποδίσει τη ζωή του ζευγαριού να εξελιχθεί μέσα στον αμοιβαίο σεβασμό. Είναι δικαιολογημένο να θέλουμε να ακούσουμε από τον άλλο αυτό που αισθάνεται για μας, αλλά γιατί να μην τον ρωτήσουμε καθαρά: «Θέλω να γνωρίζω τα αληθινά σου συναισθήματα για μένα», ή, επίσης: «Έχω ανάγκη να ακούσω τι σκέφτεσαι για μένα». Από τη στιγμή που τίθεται η ερώτηση, πρέπει επίσης να είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε την απάντηση (ή τη μη απάντηση), όποια κι αν είναι, και να ενεργήσουμε ανάλογα.
Γιατί η θηλυκή μας πλευρά έχει πιο συχνά εμπόδια στην επικοινωνία?
Παρά την ευκολία τους να ταξιδεύουν στον κόσμο των συναισθημάτων, οι γυναίκες παρουσιάζουν συχνά δυσκολία στην καθαρή επικοινωνία. Μεταξύ γυναικών τα αισθήματα στέρησης εκφράζονται με ειλικρίνεια, μπροστά στον άντρα όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Όμως, όσο μια τέτοια συμπεριφορά δεν αλλάζει, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτές οι προσδοκίες που δεν έχουν εκφραστεί να ασκήσουν μια πίεση στη σχέση, η οποία θα κάνει τον άντρα να το βάλει στα πόδια. Δεν μπορεί να υπάρξει ικανοποιητική επικοινωνία ανάμεσα σε δύο άτομα, αν δεν καταβάλλεται προσπάθεια να γίνουν αντιληπτές οι ανάγκες που κρύβονται πίσω από τα συναισθήματα και τις ματαιώσεις, αν δεν τις κατονομάζουμε και δεν μπαίνουμε στον κόπο να τις εκφράσουμε με τη μορφή ρεαλιστικών αιτημάτων.
Μια γυναίκα οφείλει να αντιλαμβάνεται — όπως και ένας άντρας, εννοείται — ότι ο μαγικός σύντροφος που θα κατέβει από τον ουρανό και θα καταλαβαίνει εκ των προτέρων τις ανάγκες της και θα ανταποκρίνεται σ’ αυτές προτού καλά καλά διατυπωθούν δεν υπάρχει.
0 πρίγκιπας του παραμυθιού δε θα έρθει ποτέ. Πρόκειται για μια μυθική φιγούρα που εκφράζει μια κατάσταση εσωτερικής ευτυχίας και που έχει πολύ λίγα κοινά με αυτά τα τριχωτά πλάσματα που ονομάζονται άντρες.
Πως η επικοινωνία μας φέρνει δυσκολίες και στην σεξουαλική μας ζωή;
Το ίδιο ισχύει και στο σεξουαλικό επίπεδο. Οι περισσότερες γυναίκες αισθάνονται αποστροφή που ο παρτενέρ τους τις μεταχειρίζεται σαν ερωτικό αντικείμενο και παραπονιούνται πικρά γι’ αυτό στους συντρόφους τους. Παρ’ όλα αυτά, αν η επιθυμία του αρχίσει να υποχωρεί, εκείνες δεν αισθάνονται πια επιθυμητές και θέτουν ερωτηματικά για τη βιωσιμότητα του ζευγαριού!Αυτός είναι ένας ακόμα διπλός δεσμός που δυσκολεύει τη ζωή του ζευγαριού. Εδώ ακόμη περισσότερο αξίζει να εκφράσει με ειλικρίνεια τις επιθυμίες της. Είναι πολύ καλύτερο απ’ το να παραπονιέται, γιατί δε θα πετύχει τίποτε άλλο από το να κουράσει τον άντρα, κάνοντας πιο περίπλοκη την ερωτική σχέση και αποθαρρύνοντας τον. Αν και είναι προφανές ότι οι άντρες έχουν ακόμη περισσότερες δυσκολίες απ’ ό,τι οι γυναίκες στο να εκφράσουν αυτό που αισθάνονται. Όσο μια γυναίκα δεν αφήνει χώρο μέσα της για να δεχτεί τη διαφορετικότητα που αντιπροσωπεύει ο κόσμος του άντρα εμποδίζει την ισότητα που η ίδια επιζητά με το σύντροφό της. Γιατί να μην αποδεχτεί τον άντρα μέσα στη διαφορετικότητά του; Είναι αλήθεια ότι οι άντρες είναι γενικά πιο εγκεφαλικοί και οι γυναίκες πιο ενστικτώδεις,γιατί να μη χρησιμοποιηθεί αυτό σαν βάση για μια ανταλλαγή; Η λογική του άντρα φέρνει έναν αέρα σχετικότητας, που είναι συχνά πολύ απαραίτητος, γιατί αντισταθμίζει το γυναικείο παρορμητισμό. Γιατί να μη χαίρεται κανείς γι’ αυτό αντί να νιώθει προσβεβλημένος;.
