Για να επικοινωνήσει κανείς αληθινά, σε όλες τις σχέσεις,πρέπει να είναι ανοιχτός στην πραγματικότητα του άλλου. Κρατώντας πάντα μια μικρή απόσταση από τον εαυτό του. Αν μια γυναίκα (ή ένας άντρας) βάλει τα κλάματα ή εκφράζει απογοήτευσή, κάθε φορά που ο σύντροφός ανοίγει το στόμα του για να μιλήσει για τα συναισθήματά του. Εκείνος θα καταλήξει να μην επικοινωνεί πια. Θα καταλαμβάνεται από ένα συναίσθημα ασφυξίας, αντίδρασης και ανικανότητας. Θα νιώθει εγκλωβισμένος. Από τη μια τον καλεί να εκφραστεί λέγοντας, ότι υποφέρει από τη σιωπή μεταξύ τους. Αλλά από την άλλη, μόλις ο άλλος ανοίξει το στόμα του/της, παίρνει το λόγο για να μιλήσει για την ίδια/ο ή για να τον αντικρούσει. Εφαρμόζοντας αυτό το είδος επικοινωνίας μια γυναίκα (ή άντρας) υφαίνουν την προσωπική τους δυστυχία.
Η ναρκισσιστική πληγή, εμποδίζει τις σχέσεις
Όλοι οι άνθρωποι έχουμε στοιχεία ναρκισσισμού από τη στιγμή που γεννιόμαστε. Αυτό σημαίνει ότι επικεντρωνόμαστε στον εαυτό μας – στις επιθυμίες και τις ανάγκες μας. Ωστόσο η αυτοεκτίμηση και η δημόσια εικόνα μας, είναι η γέφυρα του ναρκισσισμού με την κοινωνία. Η εικόνα που έχουμε για τον εαυτό μας και τα μηνύματα που δίνουμε στους άλλους, είναι συνυφασμένα με τα βιώματα που πήραμε από την οικογένειά μας, στην παιδική ηλικία. Όταν βέβαια αυτό συναντάται στην υπερβολή του, τότε αναφερόμαστε σε διαταραγμένη προσωπικότητα. Όλα αυτά επηρεάζουν πολύ τις σχέσεις μας ειδικά τις ερωτικές.eo.
Η ανάγκη για διαρκή επιβεβαίωση, καταστρέφει τις σχέσεις
Σε τέτοιες περιπτώσεις έχουμε μερικές φορές την εντύπωση, ότι ο άλλος είναι υποχρεωμένος να τρέφει την ασφάλεια μας. Η ανάγκη για διαρκή επιβεβαίωση, σημαίνει, πάνω και πριν απ’ όλα, να μάθουμε από το στόμα του συντρόφου μας τι σκέφτεται για εμάς. Όταν μια γυναίκα(ή άντρας) τοποθετείται κατ’ αυτό τον τρόπο στο επίκεντρο της ζωής του άλλου. Η συμπεριφορά αυτή, εκφράζει μια ναρκισσιστική πληγή. Η επικοινωνία αυτή, μπορεί να εμποδίσει τη ζωή του ζευγαριού να εξελιχθεί, μέσα στον αμοιβαίο σεβασμό. Είναι δικαιολογημένο να θέλουμε να ακούσουμε πώς αισθάνεται ο άλλος για μας. Αλλά γιατί να μην τον ρωτήσουμε ξεκάθαρα: «Θέλω να γνωρίζω τα αληθινά σου συναισθήματα για μένα», ή, επίσης: «Έχω ανάγκη να ακούσω τι σκέφτεσαι για μένα». Από τη στιγμή που τίθεται η ερώτηση, πρέπει επίσης να είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε την απάντηση (ή τη μη απάντηση), όποια κι αν είναι, και να ενεργήσουμε ανάλογα.
Οι γυναίκες, παρά την ευκολία τους να ταξιδεύουν στον κόσμο των συναισθημάτων, παρουσιάζουν συχνά δυσκολία στην καθαρή επικοινωνία. Μεταξύ γυναικών, τα αισθήματα στέρησης εκφράζονται με ειλικρίνεια. Όμως στην επικοινωνία σε σχέση με το άλλο φύλο, τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Αυτή η δυσλειτουργική συμπεριφορά, όσο συνεχίζεται, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα αυτές οι προσδοκίες που δεν έχουν εκφραστεί, να ασκήσουν μια πίεση στη σχέση, η οποία θα τους κάνει να το βάλουν στα πόδια.
Ειναι απαραίτητο να μπορούμε, να εκφράζουμε τις ανάγκες μας
Δεν μπορεί να υπάρξει ικανοποιητική επικοινωνία στις σχέσεις, αν δεν καταβάλουμε προσπάθεια να γίνουν αντιληπτές οι ανάγκες που κρύβονται πίσω από τα συναισθήματα και τις ματαιώσεις. Αν δεν τις κατονομάσουμε και δεν μπούμε στον κόπο να τις εκφράσουμε με τη μορφή ρεαλιστικών αιτημάτων.
Μια γυναίκα οφείλει να αντιλαμβάνεται — όπως και ένας άντρας, εννοείται — ότι ο μαγικός σύντροφος που θα κατέβει από τον ουρανό, δεν υπάρχει Περιμένουμε ότι Θα καταλαβαίνει εκ των προτέρων τις ανάγκες μας και Θα ανταποκρίνεται σ’ αυτές πρωτού καλά καλά διατυπωθούν, 0 πρίγκιπας του παραμυθιού δε θα έρθει ποτέ.
Πρόκειται για μια μυθική φιγούρα, που εκφράζει μια κατάσταση εσωτερικής ευτυχίας και που έχει πολύ λίγα κοινά με την πραγματικότητα. Στις σχέσεις υπάρχουν κάποια στάδια ανάπτυξης και συνεχίζονται όταν και οι δύο έχουν όρεξη για εσωτερική εργασία.
Το ίδιο ισχύει και στο σεξουαλικό επίπεδο.
Οι περισσότερες γυναίκες στις ερωτικές σχέσεις αισθάνονται αποστροφή. Όταν ο παρτενέρ τους τις μεταχειρίζεται, σαν ερωτικό αντικείμενο και παραπονιούνται συχνά γι’ αυτό στους συντρόφους τους. Παρ’ όλα αυτά, αν η επιθυμία του αρχίσει να υποχωρεί, εκείνες δεν αισθάνονται πια επιθυμητές και θέτουν ερωτηματικά για τη βιωσιμότητα του ζευγαριού!
Αυτός είναι ένας ακόμα λόγος, που δυσκολεύει η ζωή μέσα στις σχέσεις του ζευγαριού. Εδώ ακόμη περισσότερο, αξίζει να εκφράσουμε με ειλικρίνεια τις επιθυμίες μας. Είναι πολύ καλύτερο απ’ το να παραπονιόμαστε, γιατί δε πετυχαίνουμε τίποτε άλλο από το να κουραστεί ο σύντροφός μας. Κάνοντας πιο περίπλοκη την ερωτική σχέση και αποθαρρύνοντας τον άλλο, δυσκολεύουμε περισσότερο τη συνύπαρξη . Αν και είναι προφανές ότι οι άντρες έχουν ακόμη περισσότερες δυσκολίες, απ’ ό,τι οι γυναίκες στο να εκφράσουν αυτό που αισθάνονται. Η προσπάθεια και από τις δύο πλευρές θα ανακουφίσει τη σχέση, ώστε να επιτευχθεί αμοιβαίος ανοιχτός διάλογος.
Χρειάζεται να κάνουμε χώρο για τη διαφορετικότητα του συντρόφου μας
Όσο δεν αφήνουμε χώρο μέσα μας, για να δεχτούμε τη διαφορετικότητα που αντιπροσωπεύει ο κόσμος του άλλου, εμποδίζουμε την ισότητα και την ισοτιμία. Γιατί να μην αποδεχτούμε τον άλλο μέσα στη διαφορετικότητά του; Είναι αλήθεια ότι οι άντρες είναι γενικά πιο εγκεφαλικοί και οι γυναίκες πιο ενστικτώδεις, γιατί να μη χρησιμοποιηθεί αυτό σαν βάση για μια ανταλλαγή; Να συμπληρώνει ο ένας τον άλλο και να εξελίσσονται μαζί μέσα στις σχέσεις.
Η λογική του άντρα φέρνει έναν αέρα σχετικότητας, που είναι συχνά πολύ απαραίτητος, γιατί αντισταθμίζει το γυναικείο παρορμητικό συναίσθημα. Ίσως νομίζουμε ότι με το να είναι ο άλλος διαφορετικός, δε μας σέβεται; Ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και έχει άλλες συνήθειες και συμπεριφορές. Όμως χρειάζεται να γεφυρωθούν οι διαφορές στις σχέσεις. Με επικοινωνία και κατανόηση, φτιάχνουμε μαζί μια ευχάριστη συνύπαρξη.
