Τι είναι οι περιοριστικές πεποιθήσεις;
Μπορούμε να παρομοιάσουμε τις περιοριστικές πεποιθήσεις σαν εσωτερικές φωνές, που έχουν σαν σκοπό να μας βάζουν όρια. Δεν είναι πάντα κακό ν’αναγνωρίζουμε τα όρια μας. Αρκεί αυτά τα όρια να μην είναι όρια που μας περιορίζουν από το να υλοποιήσουμε, τις πραγματικές μας δυνατότητες. Καμιά φορά , οι περιοριστικές πεποιθήσεις που ριζώνουν μέσα μας είναι από ακατανόητης προέλευσης σπόρο. Μεγαλώνουν τόσο που επηρεάζουν ολόκληρη τη ζωή μας. Οι πεποιθήσεις αυτές είναι συχνά ο πυρήνας των υπόλοιπων σκέψεων μας και του τρόπου με τον οποίο λειτουργούμε. Υπάρχουν αναρίθμητες πεποιθήσεις που μπορεί να περιορίζουν έναν άνθρωπο, από το να ζει τη ζωή του με πληρότητα και εσωτερική γαλήνη.
Πως δημιουργούνται οι περιοριστικές πεποιθήσεις
Οι βασικές περιοριστικές πεποιθήσεις δημιουργούνται στο ανθρώπινο μυαλό στο διάστημα που ξεκινά από τους πρώτους μήνες της ζωής ενός βρέφους έως και τα έξι του χρόνια. Αυτό συμβαίνει γιατί ο παιδικός εγκέφαλος δεν έχει ωριμάσει πλήρως. Πριν από αυτή την ηλικία, το παιδί προσεγγίζει κυρίως συναισθηματικά όσα ακούει και βιώνει, χωρίς την ωριμότητα να αντιληφθεί την αλήθεια ή το ψεύδος μερικών από τα πράγματα που ακούει να επαναλαμβάνονται, συχνά στο οικογενειακό ή στο κοντινό του περιβάλλον (παππούδες, γιαγιάδες, θείοι, φίλοι).
Από την ηλικία των έξι ετών και μετά, όπου το παιδί αρχίζει να διαχωρίζει ότι κάποια πράγματα ισχύουν και κάποια άλλα ίσως όχι, μπορεί να ταξινομήσει καλύτερα τις πληροφορίες που παίρνει. Οι πρώτες πεποιθήσεις όμως, παραμένουν βαθιά ριζωμένες στο υποσυνείδητο. Αποτελούν αξιωματική αλήθεια, κυρίως γιατί δεν πρόκειται σχεδόν ποτέ να βρεθούν στο συνειδητό κομμάτι και να αμφισβητηθούν. Εκτός εάν μπει στη διαδικασία να δουλέψει με τον εαυτό του με τη βοήθεια κάποιου ειδικού. Μέσω αυτής της αναζήτησης μπορεί το άτομο να αντιληφθεί πόσο βαθιά ριζωμένες περιοριστικές πεποιθήσεις έχει. Τότε να αναθεωρήσει με το ενήλικο κομμάτι του την κάθε μια, ώστε να αποφασίσει αν το εξυπηρετούν.
Οι πεποιθήσεις μας οι σκέψεις μας, οι αντιδράσεις αυτές, δημιουργούν τον κόσμο στον οποίο ζούμε και σαν άτομα και σαν κοινωνία και ευρύτερα σαν ανθρωπότητα. Δημιουργούμε λοιπόν διαρκώς την πραγματικότητά μας, είμαστε συν δημιουργοί του σύμπαντος.
Ο κόσμος είναι σαν ένα πανί κινηματογράφου, όπου προβάλουμε το έργο μας
Οι περιοριστικές πεποιθήσεις ορίζουν τις σκέψεις, τις επιλογές, τις αποφάσεις και τα συναισθήματα μας. Χαράσσουν το δρόμο μας χωρίς να το καταλάβουμε. Αυτό συμβαίνει ακριβώς επειδή αποτελούν για κάθε έναν από εμάς βασικές «αλήθειες» με τις οποίες μεγαλώσαμε.
Είναι δύσκολο να τις αναγνωρίσουμε. Έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του τρόπου σκέψης μας και του τρόπου ζωής μας. Μπορεί οι πεποιθήσεις αυτές να μη φαίνονται περιοριστικές, αλλά ρεαλιστικές, συνηθισμένες και λογικές. Όταν τις παρατηρούμε και τις αναγνωρίζουμε, αυτό που ανακαλύπτουμε είναι ότι δεν μας αφήνουν να δημιουργούμε κάτι καινούργιο. Αναγνωρίζοντας τες και αλλάζοντας τες, δημιουργούμε νέα σενάρια ευζωίας. Αυτό μας μεταφέρει στη κβαντική κατάσταση του κύματος που είναι το σημείο των άπειρων δυνατοτήτων.
Στην Ενεργειακή Σαμάνικη Διδασκαλία κάνουμε συνειδητά, μια αναθεώρηση των πεποιθήσεων και των πιστεύω μας. Μέσα από βιωματικές ασκήσεις αναζητάμε τους περιορισμούς και τα εμπόδια. Για τους Λαϊκά (απόγονοι των Ινκας) ο κόσμος είναι σαν ένα πανί κινηματογράφου όπου προβάλουμε το έργο μας. Όμως συγχέουμε την προβαλλόμενη εικόνα με την πραγματικότητα. Προσπαθούμε να αλλάξουμε τη δράση στο πανί, ενώ θα έπρεπε να αλλάξουμε το φιλμ ή να γράψουμε διαφορετικά το σενάριο. Δεν υπάρχει μία και μοναδική πραγματικότητα, επειδή όλες οι προφητείες είναι αυτοεκπληρούμενες. Παίρνουμε όπου κι αν πάμε τον εαυτό μας μαζί. Έτσι διαποτίζουμε όλες τις καταστάσεις με την ενέργεια των πεποιθήσεών μας. Το Σύμπαν αντιδρά σε αυτό εκπληρώνοντας αυτό που περιμένουμε.
