Ανανεώνοντας την αρρενωπότητα και την θηλυκότητα

Έντεχνη δράση άρθρο ψυχοθεραπείας

Bert Hellinger : Ανανεώνοντας την αρρενωπότητα και την θηλυκότητα

Ο Bert Hellinger, μέσα από τη συστημική του προσέγγιση στις ανθρώπινες σχέσεις, ανέδειξε μια βαθύτερη διάσταση της συντροφικότητας: τη συνεχή ανάγκη ανανέωσης της αρσενικής και της θηλυκής ενέργειας μέσα στο ζευγάρι. Σύμφωνα με τον ίδιο, όταν δύο άνθρωποι εισέρχονται σε μια σχέση, δεν συναντιούνται μόνο ως προσωπικότητες, αλλά και ως φορείς διαφορετικών ψυχικών και ενεργειακών ποιοτήτων. Μέσα στη δυαδικότητα της σχέσης, ένα μέρος της ατομικής τους ταυτότητας μετασχηματίζεται.

Η γυναίκα επιβεβαιώνει τον άνδρα ως άνδρα, αλλά ταυτόχρονα έρχεται σε επαφή με τις αδυναμίες, τις ανασφάλειες και τις ευαλωτότητές του. Με τον χρόνο, η αρρενωπότητά του μπορεί να αποδυναμωθεί, όχι επειδή η σχέση είναι προβληματική, αλλά επειδή η οικειότητα συχνά μειώνει τη μυστηριακή ένταση που τροφοδοτεί την έλξη. Αντίστοιχα, ο άνδρας επιβεβαιώνει τη γυναίκα στη θηλυκή της υπόσταση, όμως μέσα στην καθημερινότητα, στις ευθύνες και στην εξοικείωση, εκείνη μπορεί σταδιακά να απομακρυνθεί από τη ζωντανή εμπειρία της θηλυκότητάς της.

Η γυναίκα επιβεβαιώνει τον άνδρα ως άνδρα, αλλά ταυτόχρονα έρχεται σε επαφή με τις αδυναμίες, τις ανασφάλειες και τις ευαλωτότητές του. Με τον χρόνο, η αρρενωπότητά του μπορεί να αποδυναμωθεί, όχι επειδή η σχέση είναι προβληματική, αλλά επειδή η οικειότητα συχνά μειώνει τη μυστηριακή ένταση που τροφοδοτεί την έλξη. Αντίστοιχα, ο άνδρας επιβεβαιώνει τη γυναίκα στη θηλυκή της υπόσταση, όμως μέσα στην καθημερινότητα, στις ευθύνες και στην εξοικείωση, εκείνη μπορεί σταδιακά να απομακρυνθεί από τη ζωντανή εμπειρία της θηλυκότητάς της.

Ο Hellinger θεωρούσε ότι για να παραμείνει μια σχέση ζωντανή, δημιουργική και βαθιά, χρειάζεται οι δύο σύντροφοι να επιστρέφουν περιοδικά στις πηγές της ταυτότητάς τους. Ο άνδρας χρειάζεται την παρουσία άλλων ανδρών· η γυναίκα χρειάζεται την παρουσία άλλων γυναικών. Μέσα από αυτές τις σχέσεις, ενεργοποιούνται ξανά ποιότητες που συχνά ατονούν μέσα στην αποκλειστικότητα του ζευγαριού. Δεν έχει τόση σημασία η δραστηριότητα καθαυτή — μπορεί να είναι μια συνάντηση φίλων, μια ομάδα αυτογνωσίας, μια καλλιτεχνική ή αθλητική δραστηριότητα, ακόμη και μια απλή συντροφιά. Εκείνο που έχει σημασία είναι η επαφή με τον συλλογικό ψυχισμό του ίδιου φύλου και η επανασύνδεση με βαθύτερα αρχέτυπα ταυτότητας.

Η σκέψη αυτή συνδέεται με την ιδέα ότι η προσωπική εξέλιξη δεν σταματά όταν δημιουργείται ένα ζευγάρι. Αντίθετα, μια υγιής σχέση επιτρέπει και ενθαρρύνει τη διαφοροποίηση. Όταν οι σύντροφοι διατηρούν ζωντανή τη σύνδεση με τον εαυτό τους, επιστρέφουν στη σχέση πιο πλήρεις, πιο δημιουργικοί και πιο αληθινοί. Έτσι, η σχέση δεν βασίζεται στην εξάρτηση ή στη συγχώνευση, αλλά σε μια δυναμική ανταλλαγή δύο ολοκληρωμένων υπάρξεων.

Ο Hellinger ασκεί επίσης έμμεση κριτική στο ιδανικό της ρομαντικής αγάπης, το οποίο συχνά προβάλλει την αντίληψη ότι ο ένας σύντροφος πρέπει να καλύπτει όλες τις ανάγκες του άλλου. Αυτή η προσδοκία μπορεί να οδηγήσει σε ψυχική ασφυξία και σταδιακή απώλεια της επιθυμίας. Η ανάγκη για εξωτερικούς χώρους έκφρασης, προσωπικής ανάπτυξης και σύνδεσης με άλλους ανθρώπους δεν απειλεί τη σχέση· αντίθετα, μπορεί να τη θρέψει.

Στη σύγχρονη ψυχολογία των σχέσεων, παρότι η ορολογία «αρρενωπότητα» και «θηλυκότητα» προσεγγίζεται πλέον με μεγαλύτερη ευαισθησία και πολυπλοκότητα, η βασική ιδέα του Hellinger παραμένει επίκαιρη: οι άνθρωποι χρειάζονται προσωπικό χώρο, κοινότητες ταύτισης και βιώματα πέρα από το ζευγάρι, ώστε να διατηρούν τη ζωτικότητα και την αυθεντικότητά τους. Η συντροφικότητα δεν ανθίζει μέσα στην απόλυτη συγχώνευση, αλλά μέσα στην ισορροπία ανάμεσα στη σύνδεση και την ατομικότητα.

Βιβλιογραφία

Love’s Hidden Symmetry, Bert Hellinger, Zeig, Tucker & Theisen Publishers, 1998.
Acknowledging What Is, Bert Hellinger, Zeig, Tucker & Theisen Publishers, 1999.
The Source Is Within You, Bert Hellinger, Carl-Auer Verlag, 2007.
Man and His Symbols, Carl Gustav Jung, Doubleday, 1964.
The Eden Project: In Search of the Magical Other, James Hollis, Inner City Books, 1998.
Johnson, Robert A. We: Understanding the Psychology of Romantic Love. HarperCollins, 1983.

Λίγα λόγια για μένα

Είμαι συνθετική ψυχοθεραπεύτρια και επόπτρια με Jungian προσανατολισμό, ειδικευμένη στην Εκφραστική Θεραπεία μέσω Τεχνών. Εδώ και χρόνια συνοδεύω ανθρώπους στο ταξίδι της αυτογνωσίας και της ψυχικής ενδυνάμωσης, μέσα από ατομικές και ομαδικές συνεδρίες, βιωματικά σεμινάρια και δημιουργικές θεραπείες.

Μην το αφήνεις για “κάποια άλλη στιγμή”.
Αν νιώθεις ότι ήρθε η ώρα να φροντίσεις τον εαυτό σου, 
στείλε μου μήνυμα στο Viber: 6974078539

Είμαι εδώ για να σε ακούσω.
Τζέσικα Μαργαρίτη

Βιογραφικό

"Εαρινή Ισημερία" Η ανθοφορία της ψυχής: Θηλυκότητα- Αρρενωπότητα Η εαρινή ισημερία σηματοδοτεί την αρχή της άνοιξης. Την ημέρα αυτή ο Ήλιος βρίσκεται κάθετα πάνω από τον ισημερινό της Γης. Αυτή τη μέρα, θα τη γιορτάσουμε με έναν ιδιαίτερο τρόπο, με μια περουβιανή Σαμανική τελετουργία το despacho.

Κοινοποιήστε το Άρθρο

Εγγραφειτε στο
Newsletter

  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.

Προσέχεις Εκδηλώσεις

Σχετικά Άρθρα

Η Δύναμη της Ομάδας στην Ψυχοθεραπευτική Διαδικασία: Μια Προσέγγιση μέσα από Expressive Art Therapy

Expressive Art Therapy και Σώμα: Σωματική Συνειδητότητα και Ψυχική Ίαση

Η Expressive Art Therapy είναι μια σύγχρονη ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που ενσωματώνει διάφορες μορφές τέχνης — όπως ζωγραφική, κίνηση, μουσική και θέατρο — για να προάγει την ψυχική υγεία και την

Διαβάστε το άρθρο »
ψυχοθεραπεία expressive aρτ therapy Σαμάνικη Διδασκαλία retreat συστημική αναπαράσταση

Carl Jung: Πως το καλλιτεχνικό πνεύμα εκφράζει το συλλογικό ασυνείδητο

Η θεραπευτική διάσταση της τέχνης Η τέχνη είναι ένα όχημα, για την έκφραση των εσωτερικών μας σκέψεων και επιθυμιών. Μέσα από την τέχνη, μπορούμε να ξεφύγουμε σε νέες πραγματικότητες και

Διαβάστε το άρθρο »

Η Νευροπλαστικότητα του Εγκεφάλου: Συνάντηση Επιστήμης, Τεχνών και Τελετουργίας

Η νευροπλαστικότητα αποτελεί μία από τις πιο σημαντικές ανακαλύψεις της σύγχρονης νευροεπιστήμης, αναδεικνύοντας την ικανότητα του εγκεφάλου να αναδιοργανώνεται διαρκώς υπό την επίδραση εμπειριών, μάθησης και περιβάλλοντος. Το παρόν άρθρο εξερευνά πώς η τέχνη, οι μύθοι και οι τελετές —στοιχεία που συνυφαίνονται με την ανθρώπινη εμπειρία επί χιλιετίες— επηρεάζουν και ενισχύουν αυτήν την εγκεφαλική ικανότητα.

Διαβάστε το άρθρο »