Η αγάπη στον εαυτού μας, αποτελεί παράγοντα ψυχικής ισορροπίας
Μια βασική διάσταση της ταυτότητάς μας και ένα κλειδί για την ανάπτυξή της. Είναι η αγάπη που προσφέρουμε στον εαυτό μας. Η αυτοεκτίμηση αποτελεί, εξάλλου, καθοριστικό παράγοντα των συναισθηματικών μας σχέσεων. Δίνοντας στον εαυτό μας περισσότερη αξία, αποφεύγουμε να πέφτουμε σε σχέσεις εξάρτησης, στις οποίες αποζητάμε το βλέμμα του άλλου μόνο και μόνο για να έχουμε το δικαίωμα να υπάρχουμε. Μέσα στο γενικό πλαίσιο της αναζήτησής μας είναι σημαντικό να καταλάβουμε, ότι η αγάπη στον εαυτό μας και η αγάπη προς τον άλλον είναι στενά συνδεδεμένες. Οι άνθρωποι που αγαπούν σε σημείο ώστε να χάνουν τον εαυτό τους, δεν αγαπούν αρκετά τον εαυτό τους. Ξέχασαν το δεύτερο μέρος της χριστιανικής εντολής που λέει:
Αγάπα τον πλησίον σου, ως εαυτόν
Μια υγιής ταυτότητα, βασίζεται σε μια υγιή αυτοεκτίμηση.
Η εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, η αξία που του δίνουμε, είναι θέμα αυτοεκτίμησης Αν αγαπάμε τον εαυτό μας, έχουμε το θάρρος να είμαστε ο εαυτός μας χωρίς να περιμένουμε την επιδοκιμασία των άλλων. Να αναζητάμε και να δοκιμάζουμε αυτό που μας ελκύει και μας ευχαριστεί χωρίς να το κρίνουμε.
Με λίγα λόγια, επιτρέπουμε στον εαυτό μας να υπάρχει και να αναπνέει ελεύθερα. Να παίρνει τη θέση που χρειάζεται για να εξελιχθεί, σεβόμενος ταυτόχρονα εκείνη των άλλων. Όσο δεν εκτιμούμε αρκετά τον εαυτό μας, δε θα ψάξουμε αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε. Για να εξελιχτούμε θετικά και ν’ αναπτύξουμε όλο μας το δυναμικό. Σε μια τέτοια περίπτωση, πιστεύουμε απλούστατα ότι δεν αξίζουμε το καλύτερο απ’ όσα έχει να μας προσφέρει η ζωή. Μερικά άτομα μάλιστα πιστεύουν ότι δεν αξίζουν να υπάρχουν ή ότι η ζωή τους, δεν αξίζει τον κόπο.
Θα δώσουμε μόνοι μας την αγάπη, στον εαυτό μας
Το να απαλλαγούμε από την αναμονή της επιδοκιμασίας του άλλου, για να εκτιμήσουμε τον εαυτό μας και τη ζωή. Είναι, χωρίς καμία αμφιβολία, η πιο βασική επανάσταση που μπορεί να συγκλονίσει τη ζωή μας. Το να επιλέξει κάποιος να ζήσει, να αγαπήσει, να υμνήσει τη χαρά της ύπαρξης. Να γίνει απόλυτα υπεύθυνος της δυναμικότητάς του. Της δικής του ευτυχίας. Αποτελεί αναντίρρητα μία από τις πιο δημιουργικές πράξεις του ατόμου. Όμως αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο. Οι περισσότεροι από μας είμαστε ακόμη δέσμιοι ενός παρελθόντος.
Είμαστε δέσμιοι, του παρελθόντος μας
Όπου δεν έχουμε επεξεργαστεί τη σχέση με τον πατέρα και τη μητέρα. ‘Έτσι, είμαστε δέσμιοι των αναπόφευκτων συγκρούσεων και των αρνητικών φωνών που μας διακατέχουν. Στην πραγματικότητα, για να αποκτήσουμε την ικανότητα να αγαπήσουμε. Τους άλλους και τον εαυτό μας, πρέπει να έχουμε νιώσει ότι μας αγαπούσαν. Ο καθρέφτης που οι γονείς μας και οι άλλες γονεϊκές φιγούρες μας έτειναν μέσα από τις πράξεις και το βλέμμα τους. Είναι απαραίτητο στοιχείο για τη θεμελίωση μιας υγιούς αυτοεκτίμησης..
Ο θαυμασμός των σημαντικών άλλων, ενσωματώνεται μέσα μας
Αντικρίζοντας, ως παιδιά, τη λάμψη του θαυμασμού, του ενθουσιασμού και της αγάπης στο βλέμμα των δικών μας ανθρώπων. Ενσωματώνουμε προοδευτικά το θετικό αντικατοπτρισμό και μαθαίνουμε να αγαπάμε τον εαυτό μας. Αυτή η ενσωμάτωση συμβάλλει στη δημιουργία θετικών γονεϊκών συμπλεγμάτων. Που μας στηρίζουν, αντί να λειτουργούν αρνητικά. Ν α έχουμε υψηλή αυτοεκτίμηση. Η αγάπη του εαυτού, μας επιτρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας Να πιστεύουμε στα στοιχεία του εαυτού μας που οι άλλοι δεν εκτιμούν. Να μένουμε όρθιοι μπροστά στις αντιξοότητες και να ζούμε τη ζωή σαν μια μεγάλη περιπέτεια. Αυτός ο θετικός εσωτερικός καθρέφτης αποτελεί τη βάση ενός υγιούς ναρκισσισμού.
Η έλειψη αγάπης δημιουργεί ανταγωνισμό
Όταν νιώθουμε ντροπή γι’ αυτό που είμαστε. Τότε ίσως, μισούμε όλους τους ανθρώπους που. τα καταφέρνουν πιο εύκολα από μας. Τους ανταγωνιζόμαστε, τους ζηλεύουμε, προσπαθούμε να τους καταστρέψουμε. Μπορεί να γαντζωνόμαστε απ’ αυτούς και τους μιμούμαστε. Με σκοπό να αποσπάσουμε την προσοχή των άλλων όπως αυτοί. Δημιουργούμε έτσι ένα είδος σχέσης, όπου η αγάπη μπορεί να μεταμορφωθεί γρήγορα σε μίσος. Αν δεν έχουμε την επιδοκιμασία του ατόμου που επιλέξαμε ως πρότυπο. Σε περίπτωση που δεν αναγνωρίσει τα χαρίσματά μας, Θα μας απογοητεύσει σοβαρά,. Η σχέση θα είναι δυσλειτουργική και κάποια στιγμή θα τελειώσει. Η λύση είναι να αγαπήσουμε τον εαυτό μας. Να αυξήσουμε την αυτοεκτίμηση μας, να καλύψουμε τις ανικανοποίητες ανάγκες. Ώστε να συναντάμε τους άλλους ισότιμα για να μοιραζόμαστε αγάπη.
