Αχ... αυτή η ιστορία αγάπης
Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένας γλάρος που ταξίδευε μαζί με τον ήλιο και τα καράβια. Ήταν χαρούμενος, ανάλαφρος, και τολμηρός. Εξερευνούσε τα όμορφα τοπία της διαδρομής του τις ακρογιαλιές και τα σύννεφα. Κάποτε γνώρισε ένα δέντρο ήταν ένας κέδρος. Γνωρίστηκαν και είδαν ότι είχαν πολλές διαφορές, αλλά και πολλά κοινά και ότι είχαν να μάθουν πολλά ο ένας από τον άλλο.
Ο κέδρος έδειξε στο γλάρο πως οι ρίζες του τρέφονταν απευθείας από τη γη, από τη βροχή και ο αέρας έριχνε τα ξερά του φύλλα. Ο γλάρος έδειξε στον κέδρο πώς εκμεταλλεύονταν τον αέρα για να πετάει ώστε να βρει τροφή. Του έδειξε την εξερεύνηση που το δέντρο δεν μπορούσε να κάνει, γιατί έβλεπε μόνο αυτά που ήταν μπροστά του.
Έμαθε ο ένας από τον άλλο.
Ο κέδρος είχε αυτή τη σταθερότητα ενώ ο γλάρος τα έβλεπε όλα από ψηλά. Το κοινό που είχαν ήταν ο ήλιος, ο αέρας, η βροχή. Του γλάρου του έλειπε η γη, έτσι καθόταν στα κλαδιά του κέδρου όποτε τη χρειάζονταν. Στον κέδρο έλειπε η εξερεύνηση και ταξίδευε με τις ιστορίες του γλάρου για τόπους μακρινούς και ονειρεμένους. Έτσι συμφώνησαν ότι θα συναντιόντουσαν για να μοιράζονται τις ιδιαιτερότητες τους αλλά και τον ήλιο τον αέρα τη βροχή.
Τζέσικα Μαργαρίτη (ψυχοθεραπεύτρια)
