Οι διαχωρισμοί του ασυνείδητου
Οι Λάικα (αυτόχθονες της νοτιάς Αμερικής) διαχωρίζουν το συλλογικό ασυνείδητο όλης της ανθρωπότητας σε τρία μέρη: στον Κατώτερο, το Μέσο και τον Ανώτερο Κόσμο. Αυτά δεν αποτελούν υπαρκτά μέρη, αλλά περισσότερο αρχετυπικά και ενεργητικά πεδία. Όπως έγραψε και η June Singer η φημισμένη Γιουνγκιανή αναλύτρια: “Το θαύμα του συλλογικού ασυνείδητου, είναι ότι εκεί βρίσκονται όλα. Όλοι οι μύθοι και οι ιστορίες της ανθρώπινης φυλής με τους εξόριστους δαίμονες και τους ευμενείς αγίους της, με τα μυστήρια της και τη σοφία της. Όλα αυτά μαζί μέσα στον καθένα από εμάς – ένας μικρόκοσμος μέσα στο μακρόκοσμο. Η εξερεύνηση αυτού του ασυνείδητου κόσμου, είναι πιο προκλητική και από την εξερεύνηση του διαστήματος”.
Ο κόσμος που ζούμε εμείς, όπου εργαζόμαστε και μεγαλώνουμε τις οικογένειες μας είναι ο Μέσος Κόσμος. Ο Ανώτερος Κόσμος, είναι το αόρατο πεδίο του πεπρωμένου και του πνεύματός μας· και ο Κατώτερος Κόσμος, εκεί όπου βρίσκεται καταγεγραμμένη όλη η ανθρώπινη ιστορία, είναι το βασίλειο της ψυχής. Τώρα, στο Μέσο Κόσμο, αντιλαμβανόμαστε το χρόνο ως γραμμικό – το αύριο ακολουθεί πάντα το σήμερα – κι έτσι είναι δύσκολο να φανταστούμε πώς θα μπορούσαμε να ταξιδέψουμε στο παρελθόν ή στο μέλλον. Αλλά, χρησιμοποιώντας την τεχνική της ταξίδευσης που θα αναλυθεί σε επόμενο άρθρο , έχουμε τη δυνατότητα να επισκεφτούμε τον Ανώτερο και τον Κατώτερο Κόσμο – και είναι εδώ που ο χρόνος σχηματίζει διόδους μεταφοράς στο παρόν και το μέλλον.
Από βιβλίο Ανάκτηση ψυχής
ISBN 978-960-9415-07-1
